"Dan vraag ik of ik mag dansen"

Eerst bewegen, dan praten’ is, simpel uitgedrukt, de visie van organisatiedeskundige Peter Rombouts. Via beweging haalt hij informatie naar boven die met praten niet aan de oppervlakte komt. Verbaast het u dat de man ook tangodanser van wereldformaat is?

Wanneer bedrijven bij problemen of veranderingen een beroep doen op een deskundige, is de aanpak – opnieuw sterk vereenvoudigd - vaak gelijklopend. De consultant spreekt met mensen om het probleem te definiëren en te begrijpen, daarna volgt een diagnose en dan een veranderingsplan. Niet zo bij Nederlander Peter Rombouts van Masters of Movement. Hij bouwt zijn hele aanpak op rond bewegen, of dansen zo je wil, hoewel het bewegen geen patroon volgt.

En dan vraag ik of ik mag dansen…

Peter Rombouts

Hoe gebeurt dit dan concreet? “Wanneer ik in een organisatie kom, laat ik me eerst kort vertellen wat het probleem of de vraag is. Eventueel stel ik nog enkele vragen om een duidelijk beeld te krijgen. En dan vraag ik of ik mag dansen. Eigenlijk is het meer een intuïtief bewegen. Met die beweging wil ik de diepgang van de informatie en kennis die er is boven water krijgen. De kern weergeven waarover het gaat. Mensen zijn hierover vaak verbaasd. Ik noem het de ‘niet-talige interventie’. Eigenlijk stel ik de gewone vorm van communicatie – praten – even uit.” Voor Peter Rombouts wordt non-verbale communicatie te weinig gebruikt. Voor hem is dans een manier om voorbij de taal in communicatie te stappen.

Kinesthetisch vermogen van organisaties

Hoe moet dit dan? “Via kinesthetische empathie.” Euh? Peter Rombouts legt het uit: “Kinesthesie is het vermogen van een organisme om de positie en beweging van het eigen lichaam en lichaamsdelen waar te nemen. Als je een organisatie ziet als een levend organisme kan je deze definitie vertalen naar organisaties. Je kan dan spreken over 'het kinesthetisch vermogen' van organisaties als het vermogen om met grote nauwkeurigheid en precisie het geheel en de verschillende onderdelen waar te nemen (en aan te sturen) om te komen tot optimale afstemming en samenwerking.”

Zolang we het denken centraal zetten, zal de afstemming nooit optimaal worden.

Peter Rombouts

“Je kan dit vergelijken met dansen”, gaat hij verder. “Dansers zijn meesters over hun lichaam. Door jarenlang te trainen kunnen ze hun lichaam met grote precisie en nauwkeurigheid aansturen. Maar de danser denkt daar uiteindelijk niet meer over na, over hoe hij dit doet. De bewegingen zijn als het ware ‘opgeslagen’ in zijn lichaam en dat zorgt voor een ongelooflijke afstemming binnen het eigen lichaam, andere dansers en de ruimte om hem heen. Hoe beter de afstemming, hoe mooier de dans. En wanneer je aan een danser vraagt hoe hij dit doet dan zal het antwoord zijn: door training en herhaling, keer op keer.”

Afstemmen

Goed, we zijn weer mee. Maar hoe vertaal je dit naar organisaties in verandering? Peter Rombouts trekt enkele interessante lessen. Het is dat goed ‘afstemmen’ waar het om draait.

  1. De meeste organisaties zijn rationeel. We zetten het denken centraal bij het aansturen ervan. “Zolang we dit blijven doen, zal de afstemming nooit optimaal worden”, voorspelt Peter Rombouts. Vergelijk dit met een danser: denkt een danser te veel na tijdens de dans, dan wordt zijn coördinatie minder. Of met ademhalen: dat gaat vanzelf, tot je erover nadenkt.
  2. Dansen betekent jarenlang trainen en het lichaam ontdekken. Ook in organisaties is die tijd en dat doorzettingsvermogen nodig om alle mogelijkheden aan afstemming te ontdekken en te verfijnen. Je bereikt dit niet even in drie sessies. Jammer genoeg krijgen mensen zelden voldoende tijd en dat zorgt voor blijvende afstemmingsproblemen: ‘de samenwerking moet beter’ of ‘we moeten beter met elkaar communiceren’.
  3. Zolang we ons blijven focussen op de problemen in verschillende onderdelen apart (bijvoorbeeld individuen of afdelingen) gaan we nooit ‘een gezamenlijk verhaal vertellen'. Het helpt niet om een probleem in een afdeling op te lossen. Je moet het grotere geheel bekijken.

Iedereen beseft dat de maatschappij steeds complexer wordt. Steeds snellere veranderingen, onzekerheid,… We hebben alle vormen van intelligentie nodig om hiermee te kunnen omgaan. Peter Rombouts voegt er dus de kinesthetische intelligentie bij: luisteren naar je lichaam.

Spiegelneuronen

De tangodanser en organisatiedeskundige gaat hierin nog een stapje verder. Bij groeiende complexiteit is empathie belangrijk. Kun je de andere begrijpen? Zijn emoties en beweegredenen vatten? Praten is vaak de voorgestelde oplossing bij problemen. En dat helpt zeker. Maar een groot deel van de communicatie verloopt buiten het praten om: lichaamstaal! “Volgens neurowetenschappelijk onderzoek is de belangrijkste basis van empathie en inlevingsvermogen van neurofysiologische aard. We lezen de wereld door (innerlijke) imitatie van bewegingen en gebaren in ons brein met de hulp van spiegelneuronen.”

Je ziet iemand naar een kop koffie grijpen. Door de spiegelneuronen ga je mee in de beweging. In je hersenen wordt hetzelfde geactiveerd alsof je de beweging zelf zou maken: je begrijpt de beweging, maar – erg belangrijk - ook de intentie en de emoties die erbij horen. We denken, doen en voelen dus met de andere mee. De beweging vertelt wat niet met woorden is uit te drukken.

Hoe meer je samenwerkt, hoe beter de spiegelneuronen elkaars bewegingen kunnen lezen. Samenwerking wordt dan als een dans.

Peter Rombouts

Ik ga in hun schoenen staan ...

“Dat is ook wat er gebeurt als ik in organisaties kom. Ze vertellen me hun verhaal, ik ga staan en beweeg. Wat ik dus doe is in hun schoenen gaan staan. Vanuit de beweging weergeven wat ik voel bij hun verhaal. Ik weet niet op voorhand hoe het eruit gaat zien. Het heeft niets met dans te maken, het hoeft niet esthetisch mooi te zijn. Nadien ga ik zitten en laat even een stilte vallen. Nadien vertel ik hoe ik me voelde bij het bewegen, waarover de beweging ging, de emoties. Het lijkt allemaal misschien wat zweverig, maar neurowetenschappelijk is aangetoond dat we elkaar de hele dag door fysiek, motoriek kopiëren. Om zo te begrijpen wat de andere zegt.”

“Het is ook iets dat je kan ontwikkelen. Hoe meer je met iemand samenwerkt en dus meer in elkaars nabijheid bent, hoe beter je spiegelneuronen in staat zijn om elkaars non-verbale bewegingen te lezen. Samenwerking wordt als een dans. Je leidt en volgt, imiteert en wordt geïmiteerd. Je empathisch vermogen neemt toe.”

Brug slaan

In Nederland komt er steeds meer ruimte voor andersdoeners/andersdenkenden. Men beseft immers dat we er op de klassieke manier niet meer geraken in organisaties, dat het niet lukt. Peter Rombouts wil met zijn aanpak vooral een brug slaan tussen weten en niet-weten, tussen het planmatige en de intuïtie, tussen organisaties en kwetsbaarheid. Hij zoekt voortdurend die scheidingslijn op. “Daar wordt het immers interessant. Net zoals ik niet of organisatiedeskundige ben of danser, maar de twee petten bij elkaar breng.”

Met zijn bewegingsinterventie wil hij informatie bovenhalen die belangrijk is voor het veranderingsproces in de organisatie. “Dit kan best confronterend zijn, ontregelend of heftig. Dan gedag zwaaien en wegwezen is onethisch. We gaan daarom aan de slag met de informatie die is vrijgekomen. Dat is mijn taak: mensen houvast bieden om om te gaan met die informatie en grote veranderingen. Ze hebben iemand nodig die niet bang is van die bewegingen en hen kan bijstaan. En dat doe je niet door de beweging te ontkennen maar er net in te duiken. Ik zorg voor een vrij diepgaande gedeelde ervaring waarop men later steeds kan terugvallen. In sommige projecten krijgt het begeleidingsproces zelf ritme: bewegen, praten, bewegen, praten. Maar uiteindelijk heb je uiteraard resultaten nodig, moeten er acties komen.”

Lees ook: Zelfsturing bouw je niet op idealisme

Dit artikel maakt deel uit van het dossier 'De toekomst in beweging'.
Publicatiedatum: 08/06/2017 - 07:25
Auteur: Katleen Weytjens

Leiderschap

28/05/18 - 08:45 Het is de schuld van het schuldgevoel23/05/18 - 10:24 Kantoorhond verjaagt stress15/05/18 - 06:19 Dansen met collega’s27/04/18 - 12:47 Tijd geven aan de maatschappij26/04/18 - 07:44 “Wat weet jij van water? Je bent een vis”25/04/18 - 16:31 Belg heeft veel autonomie, weinig inspraak23/04/18 - 15:51 Je bent succesvol, waarom werk je dan nog zo hard?05/04/18 - 06:24 Positief roddelen27/03/18 - 06:26 Wat ligt er op jouw bureau?12/03/18 - 12:40 Grijp de macht

Arbeidsmarkt & -beleid

23/05/18 - 10:25 Robotisering: 1 op 4 verwacht interessanter werk, 1 op 6 jobverlies17/05/18 - 07:14 Arbeidsmarkt 2018: de toestand is ernstig maar niet hopeloos09/05/18 - 14:28 Masterdiploma’s krijgen de kraan niet hersteld01/05/18 - 07:05 Welke jobs lijden onder automatisering?26/04/18 - 07:43 Kwart werknemers binnen het jaar al weg25/04/18 - 15:28 Nieuwe online verzamelplaats voor uitzend- en tijdelijke jobs24/04/18 - 07:31 De verdoken arbeidsmarkt12/04/18 - 11:46 Werknemers lokale overheid zijn gelukkiger12/04/18 - 10:21 VDAB en ODYN lanceren Talent-Tinder04/04/18 - 22:08 Vaders 18% minder uitgenodigd voor jobgesprek

HRM

24/05/18 - 07:33 Hoe effectief is je rekruteringsproces?24/05/18 - 07:30 Wat recruitment kan leren van e-commerce24/05/18 - 06:22 Waar bewijst HR-analytics zijn nut?23/05/18 - 09:45 HR in de Zorg zet de kracht van leren centraal16/05/18 - 12:01 Ziekenhuis met goesting, het kan!16/05/18 - 11:22 Werk en privé: huwelijk of scheiding?02/05/18 - 06:42 "Het gaat erom jezelf future-proof te maken"16/04/18 - 07:44 Zijn innovaties altijd verbeteringen?15/04/18 - 07:55 Hoe denken coaches? Doe mee aan onderzoek03/04/18 - 06:36 Mannen van veertig achter het stuur

Juridisch

17/05/18 - 07:18 Wanneer betaal je de verbrekingsvergoeding?03/05/18 - 06:45 Ooit vakantiegeld fout uitbetaald? Lees even dit…19/04/18 - 07:04 Onterecht afwezig, (geen) reden tot ontslag05/04/18 - 07:17 Een werknemer maakt een fout: wie betaalt de schade?22/03/18 - 07:26 Hoe eerlijk moet een sollicitant zijn?21/03/18 - 07:23 Mobiliteitsbudget en cash-for-cars goedgekeurd13/03/18 - 10:49 Gevolgen van kanker zijn handicap, oordeelt rechtbank08/03/18 - 06:27 Verboden te roken … in de bedrijfswagen22/02/18 - 06:24 Met de privéwagen op klantenbezoek08/02/18 - 08:00 Werklozen, opgelet met hobby’s en vriendendiensten!

Blog

02/05/18 - 07:20 Stapvoets is de snelste weg naar een betere mobiliteit26/03/18 - 10:23 Ken jij de vier Aziatische carrièreopties?06/03/18 - 06:50 Bescheidenheid siert ook een leider01/03/18 - 06:35 Ik heb het gehad met de files...20/02/18 - 07:03 3D-HR: omlaag, omhoog en opzij24/01/18 - 17:37 Cultuur + Technologie + Data = Employee Engagement17/01/18 - 10:01 Kijk niet enkel met je organisatiebril14/12/17 - 07:07 Pleidooi voor een gereduceerd werknemersstatuut12/11/17 - 19:48 WisKeys 2 jaar!25/10/17 - 08:57 Liefde op het eerste gezicht hoeft niet

Jobhop

17/05/18 - 08:24 Jobhop: Johan Browaeys17/05/18 - 08:18 Jobhop: Olivier Valentin17/05/18 - 08:04 Jobhop: versterking voor VFU17/05/18 - 07:08 Jobhop: Valérie Moerenhoudt08/05/18 - 07:04 Jobhop: Nathalie Strynckx02/05/18 - 17:00 Jobhop: Fabrice Desmedt02/05/18 - 16:43 Jobhop: Sébastien Delfosse19/04/18 - 08:16 Jobhop: Gerda Clocheret18/04/18 - 18:42 Jobhop: Katrin Poels-Rijckeboer18/04/18 - 18:35 Jobhop: Leen Claes

Events

12/05/18 - 11:07 Entrepreneurial organizations11/04/18 - 08:44 Werkgeluk 202019/03/18 - 09:53 HR in de zorg: Is leren de geheime superkracht?20/02/18 - 12:29 Meer events?13/02/18 - 12:54 Masterclass Recruitment Analytics06/02/18 - 09:33 Arbeidsre-integratie bij langdurige ziekte22/12/17 - 11:18 De uitdagingen van Arbeidsmarkt 4.019/10/17 - 11:35 CSR Professional of the Year - GRATIS TICKETS voor WisKeys-lezers19/09/17 - 14:53 Conferentie #HRPRO10011/09/17 - 12:59 The future of HR: employee engagement is key

Dossiers

24/05/18 - 07:22 Recruitment analytics14/03/18 - 16:42 De hartslag van arbeidsmarkt 4.021/02/18 - 16:26 CSR is een trend, geen hype07/12/17 - 07:48 De arbeidswet ontrafeld06/11/17 - 16:36 De toekomst in beweging12/10/17 - 05:39 Innoverende HR in de praktijk15/06/17 - 09:47 Re-integratie = kansen benutten14/06/17 - 09:00 #LerenuitBoeken01/06/17 - 06:18 Mini-dossier: duurzame loopbanen18/05/17 - 09:57 Zinvol werk: de sleutel tot weerbaarheid